Recykling pojazdów wycofanych z eksploatacji

image_print

Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 25, poz. 202 ze zm.) ma na celu wdrożenie w prawie krajowym postanowień dyrektywy 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. WE 2000 r. seria L Nr 269 s. 34).

Ustawa określa zasady postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji w sposób zapewniający ochroną życia i zdrowia oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.
Jej celem jest stworzenie całego systemu gospodarki odpadami, jakie stanowią pojazdy wycofane z eksploatacji. Obowiązki w tym zakresie zostały rozdzielone pomiędzy strony uczestniczące w produkcji, używaniu pojazdów oraz przetwarzaniu odpadów z nich powstałych. Pośrednio uważa się, że ustawa doprowadzi do ograniczenia kradzieży pojazdów (zwłaszcza na części wobec znaczącego ograniczenia tzw. szrotów), handlu dokumentami oraz oszustw ubezpieczeniowych.

Przez pojazdy wycofane z eksploatacji rozumiemy pojazdy stanowiące odpad, a więc przedmioty należące do jednej z kategorii, określonych w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.), których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany.

Zakres ustawy został zbyt wąsko określony, ponieważ regulacje odnoszą się także do obowiązków wprowadzających pojazdy, a więc przedsiębiorców – producentów, importerów czy dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia w odniesieniu do pojazdów nie będących jeszcze wycofanymi z eksploatacji, a wręcz przeciwnie – dotyczą faz projektowania i produkcji pojazdów.
Przepisy ustawy stosuje się do:

  1. pojazdów wyprodukowanych na terenie kraju,
  2. pojazdów wprowadzonych na teren kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia,
  3. odpadów powstałych z pojazdów.

Nie znajduje natomiast zastosowania do pojazdów historycznych, przez które rozumiemy pojazdy zabytkowe – są to pojazdy wpisane do rejestru zabytków lub znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) oraz pojazdy mające co najmniej 25 lat, którego model nie jest produkowany od 15 lat, uznany przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji. Problematyka związana z rzeczoznawcami samochodowymi uregulowana została w art. 79a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.).

Przepisy ustawy weszły w życie z dniem 13 marca 2005 r., z wyjątkiem szczegółowo określonych w art. 63 przepisów dla których przewidziano inne terminy.

W szczególności z dniem 1 stycznia 2006 r. wejdą w życie przepisy dotyczące tworzenia sieci zbierania pojazdów.